Omroepen medeverantwoordelijk voor beeld van religie

 eens

 oneens

 geen mening

11 mei 2012, 00.40 uur
Door: Postma (85.191.71.xxx)
Als voormalig lid van één van de kerken die tot PKN gefuseerd zijn, een reactie: Het is de PKN die geldige kerkorden naar eigen, menselijke wensen en inzicht veranderden in 2003/4. Honderden ambtsdragers en tienduizenden gemeenteleden, hadden zodanige principiële bezwaren dat die broeders en zusters het niet over hun hart en geweten konden krijgen om hun beloften gedaan voor God en Zijn gemeenten te schenden door in te stemmen met die nieuwe kerkorde. Ook ik kon en wil op geen enkele wijze daarvan deel uitmaken. De laatste tijd klinkt het als een mantra uit verschillende kelen bij de PKN en wellicht nu ook bij leden van de vGKN dat de pijn over de breuk steeds minder wordt gevoeld en dat het stof daarvan wat is neergedaald. Het is echter niet zo dat het eindeloos herhalen van een onwaarheid een toverspreuk wordt die tot waarheid en tot hernieuwde eenheid zal leiden. Is dat niet een vorm van bedrog? Ga niet te snel voorbij gaan aan het feit dat in 2004 veilige plaatsen van mensen werden geschonden, de gevoelsband met plaatsen die hun voorouders met volle overgave hebben mogen innemen binnen die plaatselijke gemeenschappen en die daaraan ook vaak met moeizaam bijelkaar geraapte centen, stuivers, dubbeltjes enz. hebben gedoneerd werd hen ontnomen. Banden zijn doorgesneden of ernstig beschadigd. Beloften gedaan aan God ten aanhoren van Zijn gemeente zijn geschonden. Veel mensen voelen/voelden zich geestelijk misbruikt en kregen ook nog eens verwijten over zich uitgestort dat zij de kerkscheurders waren. Wat zijn er verschrikkelijke woorden gevallen. Slachtoffers van geestelijk misbruik kunnen zich net zo aangerand voelen als degenen die fysiek aangerand zijn geworden. De uitwerking die dat heeft kan als vergelijkbaar ervaren worden: het maakt dan geen verschil uit wat de oorzaak van misbruik is, of dat nu lichamelijk, geestelijk of beiden is. Veelal zal bij lichamelijk misbruik het lichaam vanzelf weer helen, maar zal ook daarvan de psychische pijn soms levenslang door kunnen blijven werken. Alle genoemde oorzaken kunnen ervaren worden als een vorm van geweld die bij tijd en wijle fysieke- maar vooral zielenpijn blijft veroorzaken. Het kan voelen alsof iemand onschuldig in de gevangenis zit zonder dat er enig uitzicht is op invrijheidstelling. De door de kerkfusie veroorzaakte "geestelijke aanranding" die nog steeds plaatsgrijpt en tot op heden diepe sporen nalaat in het geestelijke én maatschappelijk leven van de betrokkenen heeft scheiding veroorzaakt tussen mensen die, ondanks benoembare verschillen, aan elkaar van Godswege waren gegeven, zélfs in familieverhoudingen en -verbanden heeft het wellicht blijvende schade veroorzaakt. In Plaisier’s reactie op het rapport van Deetman spreekt hij over “het onrecht tegen de medemens” en zegt hij dat “de kerk” alert moet blijven op alle vormen van onrecht. Daar ben ik het ten volle eens. Dan vraag ik mij echter wel af; Is geestelijk misbruik dan geen zonde? Kwaad in Gods ogen en onrecht tegen deze misbruikte medemens? Dient de kerk dan ook niet onomwonden en onvoorwaardelijk voor die slachtoffers te kiezen? Is meten met twee maten toegestaan? Moet deze vorm van misbruik dan niet serieus op tafel komen te liggen? Of schoffelen we dat maar liever, net als dat met seksueel misbruik gebeurde, eerst eens tientallen jaren onder het tapijt en schroeien we het geweten daarvoor liever dicht. Is dat een vorm van ziende blind zijn of is dit wellicht ook te wijten aan de door hem genoemde doofpotcultuur of machtsmisbruik? Voor de meeste slachtoffers geldt dat zij in het instituut PKN diep teleurgesteld zijn geraakt, niet allen in de betreffende ambtsdragers, maar ook in de manier waarop met deze zaken is omgegaan. Maar zij hebben de broeders en zusters binnen de PKN lief, maar het door hen opgerichte c.q. ondersteunde instituut, dat kerkordelijk regelrecht tegen God en zijn geboden ingaat, wordt op grond van Gods Woord en vanuit hun diepste overtuiging en ziele roerselen aangeklaagd en wordt opgeroepen om zich te bekeren. Het is te gemakkelijk en goedkoop om te zeggen dat de pijn daarvan wat weggeëbd is. Slechts een ongeveinsde “Mea Culpa”(ik ben schuldig) uit de koken van de PKN zou hier moeten klinken, gepaard gaand met concrete stappen om een hernieuwde eenheid te bewerkstelligen. De zogenoemde pijn bij de PKN bestuurders hebben ze nota bene zelf veroorzaakt! De heer Plaisier gaf in zijn reactie op het rapport van Deetman aan dat de kerk moet leren “opnieuw te horen naar de stem van de levende Heer zelf. Om te leven uit de liefde ‘die de naaste niet schaadt’ en om de strijd aan te gaan tegen wat onszelf en anderen schaadt? Om vernieuwd te worden naar het beeld van Christus zelf. En om zo werkelijk een gemeenschap te zijn van broeders en zusters, waar het goede leven wordt gedeeld en uitgestraald. Zal de Here Jezus Christus daarover (en bij de voortduur!) ook niet gehuild hebben? Net als toen Hij naar Jeruzalem keek en daarover huilde omdat zij door Hem niet gered wilden worden? (Luk 19:40 ev.) Het blazoen van de PKN is hierdoor, tot aan de dag van bekering, blijvend geschonden en het instituut zal niet missionair kunnen zijn omdat een verdeeld huis niet zal bestaan. Zij kan niet zeggen: “Wir haben es nicht gewusst”, want dat is leugenachtig. Dan zou de PKN ook een kardinale fout begaan. Hoeveel mensen zijn er al niet definitief afgehaakt?! De oplossing is eenvoudig: PKN, vorm je om tot een overkoepelend protestants-christelijk zelfstandig rechtsorgaan, eigendom van alle aangesloten plaatselijke kerken. Bestuurd door een gekozen raad bestaande uit een oneven aantal personen die door een overkoepelende Synode benoemd wordt. Maak daarbij alle plaatselijke kerken voor de volle 100% zelfstandig en geef gebouwen en goederen weer terug aan die plaatselijke gemeenten. Voor overkoepelende taken kun je verschillende Budgetten bepalen met daarbij horende bestuurscommissies. Die kun je dan hoofdelijk omslaan per plaatselijke gemeente. Geef iedere aangesloten plaatselijke kerk, gemeente of groep enz. voor 100% zeggenschap over hun aannemen van en de rechtskracht van hun belijdenissen. Iedere plaatselijke kerk kan dan lid worden van een kerkverband die bestuurders naar rato van het aantal leden levert aan de Overkoepelende PKN; Gereformeerden(ook vGKN), Hervormden (ook HHK) en Lutherse Kerken. Wellicht kunnen dan op termijn ook de andere Gereformeerde kerken en doordenkend: Baptisten, Pinkster Gemeenten, Vrije Evangelische kerken en noem maar op bij die landelijke organisatie aanschuiven. Huidige (en oude) kerkverbanden kunnen (weer) in de vorm van geassocieerde kerkgenootschappen gerust blijven bestaan, plaatselijke kerken kunnen door een verklaring van deelname aan een bepaalde kerkgenootschap lid worden, blijven of als gemeente geheel of gedeeltelijk overgaan naar een ander kerkgenootschap en toch allemaal lid blijven van de Koepel organisatie PKN. Ze kunnen hun eigen (deel)Synodes kerkvergaderingen enz. indien gewenst gewoon blijven houden. Daar is best een mouw aan te passen als je maar wil! Het landelijk dienstencentrum kan dan voor alle aangesloten kerken een overkoepelende administratieve en ondersteunend taakstelling krijgen en uitvoeren. Onderdak bieden aan diverse landelijke commissies ed. Laat PKN Synodes adviserend zijn, maar niet opgelegd dwingend naar de onderliggende kerken/kerkgenootschappen/groepen enz. zodat iedere plaatselijke kerk een eigen richting kan kiezen of zichzelf opdelen enz. kortom een echte Federatie ; Eenheid in verscheidenheid zoals De Heilige Geest het in dit land geeft. Laat de toekomst dan maar gerust aan De Eigenaar van de kerk over. Ik voorzie het resultaat daarvan: Zegen op zegen
Ik heb een klacht over deze reactie

---

05 mei 2012, 17.30 uur
Door: Beschouwer (213.247.64.xxx)
@ peter d. Dat zijn inderdaad de feiten. Helaas kan ik die gedachtengang niet meemaken omdat op deze wijze de waarheid wordt gerelativeerd. Het praktijk van het erkennen en respecteren van andermans standpunten lijkt vriendelijk maar in wezen en in de uitwerking van dit grondbeginsel dwingt het hen die willen vasthouden aan het unieke van het gereformeerde belijdenen buiten. Met tragische gevolgen. Er is niets nieuws onder de zon in uw zoektocht naar de waarheid, peter d.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

05 mei 2012, 10.16 uur
Door: peter d (84.28.83.xxx)
@ Beschouwer. Geheel eens met Uw betoog van # 22:10. Ook @ n.d. en geestverwanten laten op dit forum, zeer logisch en tevens gemotiveerd onderbouwd, zien dat met wederzijds respect een koepelverband zeer wel mogelijkheden biedt. Niet alles hoeft ineens te gebeuren, laten de plaatselijke gemeenten maar zelf met behoud van eigen regie en identiteit een begaanbaar pad uitstippelen; continue maar op voorhand neen roepen , levert op termijn niet altijd het beste " resultaat " ( hoe ook in te vullen ) op.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

04 mei 2012, 22.10 uur
Door: Beschouwer (213.247.64.xxx)
Het grootste struikelblok voor de kerken die zich later VGKN noemden was, naast praktische bezwaren van finaciële aard, het verlies aan zelfstandigheid. Zulke bezwaren hebben vaak geen lange houdbaarheidsdatum. Het zal me daarom niet verbazen dat de toenadering zal uitlopen op een wederzijdse erkenning. Een klein kerkverband wordt nu eenmaal geconfronteerd met talloze praktische problemen. Onder de koepel van de PKN, waarin men elkaars meningen respecteert en erkent zal dit op termijn geen onoverkomelijke problemen geven lijkt me.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

04 mei 2012, 18.47 uur
Door: Erasmus (77.248.198.xxx)
Het lijkt mij een financieel- economische overweging, net als het samen-op-weg(-naar-de-afgrond)-proces.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

04 mei 2012, 11.03 uur
Door: marten (90.13.23.xxx)
Is een predikant van de VGKN een voortgezette gereformeerde predikant? Ze maken daar rare sprongen.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

04 mei 2012, 08.53 uur
Door: evert (86.83.103.xxx)
De tijd heelt vele wonden.
Ik heb een klacht over deze reactie

---