17 nov 2009, 19.40 uur
Door: Lex van Haarlem (86.82.2.xxx)
In de huidige tijd hebben wij meer dan ooit op talloze plaatsen in onze samenleving een nieuw 'edelmoedig geïnspireerd - doelbewust én integer - leiderschap' nodig. . Er is helaas geen gangbare terminologie om dit leiderschap kort en krachtig te duiden zonder in abstracties als hierboven te vervallen. . En nu is er dan het Handvest voor compassie. Mogen vele leiders - of het nu gaat om leidinggevers, leidingnemers, leidingtoezichthouders, bakkers, moeders, leraren, kunstenaars, leden van de Tweed Kamer, en noem maar op - het Handvest voor compassie als uitgangspunt voor hun handelen nemen. . En wat zou het in onze polariserende samenleving mooi zijn als in het bijzonder het politieke leiderschap dat een waarachtig antwoord zoekt op de radicalisering in het integratievraagstuk erin zou slagen dit antwoord doelbewust en expliciet te baseren op het Handvest voor compassie.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

16 nov 2009, 15.56 uur
Door: Joan Elkerbout (86.85.11.xxx)
Ik ben blij met elk initiatief dat de compassie aan wil wakkeren! En uiteraard is het een droombeeld. Onze samenleving is te ver heen in deze om te mogen verwachten dat het tijdens onze eigen levens en de eerste generaties na ons echt zal gaan veranderen. Maar is het ook een droombeeld wanneer we nu de kiem leggen dat het over zeg 500 jaar, misschien zelfs meer, werkelijk veranderd is, en dat de geschiedenis de kinderen dan vertelt over hoe dit aanwakkeren van een andere samenleving begon in deze tijd, door u en mij? We doen dit niet voor ons zelf! We doen dit voor de mensheid en de toekomst! Ook wanneer dit boven ons eigen persoonlijke belang in het hier en nu uitstijgt! In die zin, zeker ook een streven! Ik geloof zeker dat het kan, het is immers wie we eigenlijk zijn. Of ik het echt mee zal maken? Soms, in mijn eigen ervaringen op kleine schaal, af en toe op grotere schaal, en vaak ook niet! Maar ooit komt er een moment lang nadat ik niet meer hier ben dat er iets in de mensheid doorbreekt, iets teruggevonden wordt wat werkelijk verandering betekent. Daar heb ik dan in mijn leven een steentje aan bijgedragen. Het manifest van de compassie is een erg mooi "gereedschap" om dat verder aan te wakkeren! Liever het meecreëren van een mooie droom voor de toekomst, dan het laten ontstaan van een nachtmerrie omdat ik niets deed! Mijn hoop, mijn streven; dat wij mogen ontwaken en weten dat wij compassie zijn! Zelfs die personen die wij als voorbeelden houden van die mensen die de compassie niet (lijken te) kennen, ook zij zullen als vanzelf de deur openhouden voor wie na hem of haar komt! Het is een reflex... Het feit dat wij in complexere situaties de compassie niet op kunnen brengen is vanwege het systeem in ons dat die puurheid begraven ligt onder de pijn, teleurstelling, bitterheid en onverwerkte ervaringen in ons eigen leven. Het is makkelijker dit te projecteren op anderen, dan het licht op onze eigen pijn te laten vallen en te kijken waar wij kunnen helen. Dat vraagt een zeker lef. Hoe dan ook, in ons ligt die compassie te wachten tot wij haar hervinden en gaan inzien dat de verwerking van wat ons er van weg hield het meer dan waard is! Joan Elkerbout, interspiritueel voorganger | RenaisSenseMovement
Ik heb een klacht over deze reactie

---

15 nov 2009, 12.15 uur
Door: Ton Smits (83.161.35.xxx)
compassie is ook het kernbegrip, dat ten grondslag ligt aan het begrip Dialoog, een begrip dat o.a. minister Plasterk van onderwijs propageert bij zijn akties t.g.v.een andere benadering van bijvoorbeeld homoseksualiteit. Daarom heb ik mijn boek over dit onderwerp ook zo genoemd: In Dialoog. Hopelijk komen we zo tot een positieve beoordeling van homoseksualiteit,ook wanneer we zelf een andere opvatting hebben. Ton Smits.
Ik heb een klacht over deze reactie

---

13 nov 2009, 15.55 uur
Door: Ria Pool Meeuwsen (80.101.101.xxx)
'Het gedrag is niet de persoon', een belangrijke vuistregel van waaruit ik mensen begeleid en mijn eigen leven probeer te leiden. 'Ik vind wat je doet stom' klinkt totaal anders dan 'Ik vind je stom', wat in ons taalgebruik is binnengeslopen. Met dat laatste wordt de totale persoon afgewezen, met het eerste alleen zijn of haar gedrag. Een stuk liefdevoller. Vanuit compassie leven. Vanuit aandacht, zorgzaamheid en duidelijkheid leven. Wie ben ik en wie ben jij en wat is onze tussenruimte waarin wij elkaar kunnen ontmoeten. Een mooie poging om de wereld haar schoonheid terug te geven. Ria Pool Meeuwsen La Scuola | Academie voor Levenskunst
Ik heb een klacht over deze reactie

---